4

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺสฯ

รสวาหินี

ปณามาทิกถา

[1]

สตฺถุปฺปสตฺถจรณํ สรณํ ชนานํ,

พฺรหฺมาทิโมฬิ มณิรํสิ สมาวหนฺตํ,

ปงฺเกรุหาภมุทุโกมลจารุวณฺณํ;

วนฺทามิ จกฺกวรลกฺขณมาทธานํฯ

[2]

สิทฺธํ ชิเนน จิรกาลมตนฺทิเตน,

ยํ ภาวโก สมธิคจฺฉติ เขมมคฺคํ;

ยํ กปฺปรุกฺข รุจิทาน มณิว ภาติ,

ตํ ธมฺมมคฺค มสมํ ปณมามิ นิจฺจํฯ

[3]

สนฺตินฺทฺริยํ สุคตสูนุวรํ วิสุทฺธํ,

ยํ ทกฺขิเณยฺยมตทํ สุจิปุญฺญเขตฺตํ;

ตาเณสินํ สรณมุชฺฌิตสพฺพทุกฺขํ,

วนฺทามิ สงฺฆ มนฆํ สิรสา มหคฺฆํฯ

[4]

ยมฺปตฺตเมตฺถ รตนตฺตยโถมเนน,

ปุญฺเญน เตน ทุริตํ สกลํ ปณุชฺช,

วกฺขามหํ สุมธุรํ รสวาหินินฺตํ,

โภ โภ สุณนฺตุ สุชนา ภิมุทาวหา สาฯ

[5]