4

ฯ นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺสฯ

อภิธมฺมปิฏเก

สมฺโมหวิโนทนี นาม

วิภงฺค-อฏฺฐกถา

1. ขนฺธวิภงฺโค

1. สุตฺตนฺตภาชนียวณฺณนา

จตุสจฺจทโส นาโถ, จตุธา ธมฺมสงฺคณิํ;

ปกาสยิตฺวา สมฺพุทฺโธ, ตสฺเสว สมนนฺตรํฯ

อุเปโต พุทฺธธมฺเมหิ, อฏฺฐารสหิ นายโก;

อฏฺฐารสนฺนํ ขนฺธาทิ-วิภงฺคานํ วเสน ยํฯ

วิภงฺคํ เทสยี สตฺถา, ตสฺส สํวณฺณนากฺกโม;

อิทานิ ยสฺมา สมฺปตฺโต, ตสฺมา ตสฺสตฺถวณฺณนํฯ

กริสฺสามิ วิคาเหตฺวา, โปราณฏฺฐกถานยํ;

สทฺธมฺเม คารวํ กตฺวา, ตํ สุณาถ สมาหิตาติฯ

[1] ปญฺจกฺขนฺธา – รูปกฺขนฺโธ…เป.… วิญฺญาณกฺขนฺโธติ อิทํ วิภงฺคปฺปกรณสฺส อาทิภูเต ขนฺธวิภงฺเค สุตฺตนฺตภาชนียํ นามฯ ตตฺถ ปญฺจาติ คณนปริจฺเฉโทฯ เตน น ตโต เหฏฺฐา น อุทฺธนฺติ ทสฺเสติฯ ขนฺธาติ ปริจฺฉินฺนธมฺมนิทสฺสนํฯ ตตฺรายํ ขนฺธ-สทฺโท สมฺพหุเลสุ ฐาเนสุ ทิสฺสติ – ราสิมฺหิ, คุเณ, ปณฺณตฺติยํ, รุฬฺหิยนฺติฯ